Bu 10 ay içinde , "kötü, dayanılmaz!" dediğim bir çok şeyi sever oldum.Daha önceki işyerimde nispi rahat iken burada , neredeyse her gün evden çalışıyorum ve haftasonları en az bir kez maillerimi kontrol ediyorum ama mızmızlanmıyorum, hatta bunu severek yapıyorum.Sanırım motivasyon kaynağım , iş yerinde eğlendiğim arkadaşlarım.
Bu iş yeri ile birlikte , arkadaşlarımın yaş ortalaması düştü ve ben de kendimi daha genç hissetmeye başladım.Sanırım , evlilik ve çocuk sohbetlerinde tıkanmam beni yoruyor ve küstürüyormuş.
İş yerinin yanısıra servis arkadaşlarım ise başka bir motivasyon aracı.Nasıl oldu bilmiyorum ama bir anda pek eğlenir olduk , hatta bayramdan sonra servistekilerle , işe geç gitme pahasına birlikte Beykoz sırtlarında muhteşem manzaralı bir yere kahvaltıya gideceğiz.Herkes heyecanla o günü bekliyor.
Bu yazıyı yazmamdaki amacım , evrene kocaman bir teşekkür .Beni bunaltmadan derslerimi çalışmamı ve deneyimlerinden geçmemi sağladığı için.
Şimdi , uzun zamandır yok saydığım bir dersim daha var.Onu da çalışmaya niyet ediyorum!
