3 Kasım 2010 Çarşamba

Bir soru , bin hikaye...




Bu yazı kendime sorduğum ve cevabını sesli düşündüğüm bir yazı olacak:

Eğer biz bu oyuna oyuncaklarımızı toplamaya yani zannettiklerimi bırakıp esası "özü" hatırlamaya geldiysek , oyuncaklarımızı bırakmadığımız sahnelere tekrar tekrar gireceğiz değil mi?

Yani , arabasına anlam yükleyen , onunla kendini değerli, güvenli hisseden kimse , "o olsa da olmasa da güzel " diyene kadar evren o arabayla türlü deneyim yaşatacak bize.Yok araba çalınacak , yok kaza yapacağız falan falan.

Kuzenle bir yıl önce iş hayatına küfür ediyor , düzeni şikayet ediyorduk.O New York'dan ben Dubai'den kaçarak gelmiştik.Şimdi ikimizde küfrettiğimiz hayata bir şekilde geri dönüyoruz.Demek ki hala cebimizde sakladığımız oyuncaklar /zannetmeler var.Ve biz bunu bırakana kadar deneyime devam.

Hadi o zaman kendimi gaza veriyorum ve iş hayatı ile ilgili kızdığım , zannettiğim şeyleri kolayca bırakmaya niyet ediyorum.

1 yorum:

  1. Nalan tabelayı görünce, amanın dedim hangi yola sapacak...
    Niyetlerin yerine ulaşmıştır... ben iş maceralarını beklemeye başladım bile...

    YanıtlaSil